AVELAO ANAO RAHA MAHAVITA.
Tena lalina sy manan-danja tokoa ilay tantara sy hafatra nentinin'i Mama Nenilava, ary anisan'ny mampisy hery ho an'izay rehetra manompo an'i Jesosy amin'ny fo manontolo izany. Raha hanoratra fanohizana sy fandalinana amin’ny lohahevitra hoe “Avelao ianao raha mahavita”, dia azo alamina amin’ireto hevitra manaraka ireto:
AVELAO ANAO RAHA MAHAVITA – Lesona ho an’ny mpanompo an’Andriamanitra
Ny asan’Andriamanitra dia mitaky faharetana sy fanekena tanteraka ny fikasany. Indraindray tsy dia mahataka-davitra isika, ka mora mamaly bontana raha voahilikilika na tsapantsika fa tsy ekena. Fa ny tantaran’i Mama Nenilava dia manaporofo fa ny fanekena sy ny fanetre-tena eo anatrehan'ny baiko avy amin’i Jesosy no manokatra ny fahagagana sy ny fahombiazana amin’ny fanompoana.
1. Aza manohitra rehefa voahilika
Voahilika i Mama, nefa tsy niady toerana. Tsy niteny ratsy, tsy nitaraina. Tsy nilaza hoe: “Izaho anefa nirahin’i Jesosy!” Fa nanaja sy niandry. Ary hoy i Jesosy: “Avelao anao raha mahavita.”
Midika izany fa tsarovy fa misy fotoana Andriamanitra mamela anao hiala an-dalana – tsy noho ianao tsy manan-kery, fa satria hasehony amin’ny farany hoe iza marina no nankato sy nohiran-tsaina tamin’ny teniny.
2. Tsy mandany andro ny asan’Andriamanitra rehefa tonga ny fotoany
Ireo mpiandry niasa andro aman’alina, tsy niato. Saingy tsy nisy fiainana. Ny zaza maty. Fa rehefa tonga ny baiko sy fanirahana avy amin’i Jesosy, dia niasa i Mama, segondra vitsy monja dia velona ilay zaza. Ny fahazotoan’ny olona dia tsy mahavonjy. Ny faharetan’ny Tompo sy ny faneken’ny mpanompo no manatanteraka ny asa masina.
3. Mety hisy hanesotra sy haneso, fa Andriamanitra no manome ny tena voninahitra
“Nenilava” dia anaram-panesona noheverina hanesoana. Fa lasa anaram-boninahitra, anarana feno fahefana ara-panahy. Toy izany koa ianao – mety esoesoina, mety hihomehezana, fa raha miaraka amin’i Jesosy ianao, dia ny fanesoana ho tonga fiantsoana masina.
4. Misy zava-maty manodidina anao andrasan’Andriamanitra hovelominao
Mety olona. Mety finoana. Mety fianakaviana, fiangonana, na firenena mihitsy aza. Ary ianao no asain’Andriamanitra mitsangana amin’ny fotoana mahamety azy – tsy mialoha, tsy aoriana. “Talita Kômy, mitsangana!” — Izay teny izay mbola manan-kery hatramin’izao.
Hafatra ho anao izay manompo amin’ny fahavononana
Aza matahotra ny fanilikilihana. Aza kivy amin’ny fitsaratsaram-poana. Manàna faharetana. Jesosy mahita. Jesosy mahalala. Jesosy mandamina. Ary rehefa tonga ny fotoanany, dia tsy ho azo sakanana ny asany ao aminao.
Hoy Jesosy:
“Mandefera vetivety, fa amin’ny fotoana voatendry dia hiseho ny voninahitr’Andriamanitra.”
Ary ny fiderana rehetra dia hiverina amin’i Jesosy, ilay niantso anao sy nampanao ny asany.
